Kadansını Korumak İçin 60.000 KM'lik Rehber
O dik yokuşun tam ortasındasın. Nabzın kulaklarında güm güm atıyor, ciğerlerin dışarı fırlayacak gibi. Tam o anda, hani o en ihtiyaç duyduğun saniyede, vitese basıyorsun ve "ÇAAAT!" diye bir ses yankılanıyor. Zincir dişlilerin arasında can çekişiyor, kadansın bir anda sıfıra iniyor ve sanki bir duvara çarpmış gibi durma noktasına geliyorsun. O an sadece vitesin takılmıyor, bütün ritmin, motivasyonun ve o sürüşten aldığın keyif tuzla buz oluyor. Tanıdık geldi mi? Dürüst olalım, hepimiz o "zincir atma" korkusunu ya da yanlış viteste kalıp bacaklarımızı beton gibi hissettiğimiz anları yaşadık. İlk yıllarda dışarıda binirken yaptığım en büyük hatalardan biri, yokuşun eğimi %10’u bulana kadar vites küçültmemekti; sonuç her seferinde diz ağrısı ve erken biten antrenmanlar olurdu. O zamanlar kadansın sadece bir sayı olduğunu sanıyordum. Oysa vites değiştirmek, sadece bir tetiğe basmak değil; bisikletinle kurduğun o mekanik diyaloğun en saf halidir. Altı yıldır bu sele üstü...
